Chakrit’s Weblog

ถ้าให้ตอบว่ามีเรื่องไหนที่คนเข้าใจผิดสุดๆ เกี่ยวกับเทคนิคการถ่ายภาพ คงต้องตอบว่า “แฟลช” เป็นแน่แท้

แฟลช เหมือนจะง่าย แต่ยาก ทั้งๆ ที่มันเป็นหนึ่งอุปกรณ์ที่ทำงานอย่างตรงไปตรงมาที่สุด เพียงเป็นแหล่งกำเนิดแสงเท่านั้น แต่หลายๆ คนกลับไม่เข้าใจ และเกรงกลัวการใช้งานแฟลชเสียเหลือเกิน

ข้อแตกต่างระหว่าง มือสมัครเล่น และ มือโปร

ในเรื่องของการใช้แฟลชแล้ว ข้อแตกต่างที่เห็นกันชัดๆ เลยก็คือ

เพราะฉะนั้นจะเห็นได้ทั่วไป ที่ช่างภาพใช้แฟลชในขณะที่ถ่ายภาพกลางวัน แต่กลับใช้ ambient light (แสงที่มีอยู่ในห้อง หรือในบริเวณ เช่น แสงจากพระอาทิตย์ แสงจากหลอดไฟ) ในการถ่ายภาพในที่ร่ม

สองคำง่ายๆ แต่ผมกลับใช้เวลาไปถึงหนึ่งปีเต็มๆ ในการทำความเข้าใจอย่างถ่องแท้

การ fill-flash นั้น จริงๆ แล้วเป็นคำอธิบายถึงกระบวนการในการใช้แฟลชเป็นแสงเสริม โดยมีวัตถุประสงค์หลักๆ คือ ลบเงา และ สร้าง catchlight ในดวงตา

หลายๆ คนอาจจะมีข้อสงสัยว่า “ต้องยิงแฟลชอย่างไร ถึงจะถือได้ว่าเป็นการ fill-flash”

ขอตอบว่า ถ้ายิงแฟลช แล้วดูไม่รู้ว่ายิงแฟลช ถือว่าประสบความสำเร็จ

หลักการ fill-flash

โดยปกติในกล้องใหม่ๆ มักจะมีการคำนวน fill-flash ให้อัตโนมัติอยู่แล้ว หากยิงแฟลชในสถานการณ์ที่มีแสงมากพอ อย่างเช่น ระบบ TTL-BL ของ Nikon

แต่จากประสบการณ์ ระบบเหล่านี้ยังทำงานได้ไม่ดีเท่าที่ควร ระบบ TTL-BL ของ Nikon เอง (ซึ่งถึอเป็นระบบแฟลชที่ดีที่สุดในตลาดขณะนี้แล้ว) ก็ยังให้แสงที่ดูสว่างเกินไป จนบางครั้งดูออกว่าใช้แฟลช

คำแนะนำคือ ไม่ว่าจะใช้ระบบแฟลชแบบไหน ให้ทำการชดเชยแฟลชลง -1.0EV และทำการวัดแสงตามปกติ เหมือนไม่ใช้แฟลช

ระวังสถานการณ์ที่ ambient light น้อย จน shutter speed ไม่ถึง 1/60 ซึ่งกล้องจะทำการเปิดแฟลช และปรับ shutter speed เป็น 1/60 ให้เอง ส่งผลให้กลายเป็นภาพแฟลชไปเต็มๆ

เป็นเรื่องที่น่าเศร้า ที่หลายคนไม่ยอมใช้แฟลช ด้วยเหตุผลที่ตนไม่เข้าใจการใช้แฟลช หรือกลัวการใช้แฟลช โดยมักจะนำคำอ้างว่า ”เปิดแฟลชแล้วภาพไม่สวย” ขึ้นมากล่าวปกป้องตัวเอง

ความกลัวไม่ใช่ไม่กล้า ความกล้าคือการเผชิญหน้ากับความกลัว

เปิดแฟลชเถิดโยม